Rozwiń/zwiń wszystkie
Rozwiń/zwiń wszystkie
Aktualności
XXI OFPH ŚPIEWOGRANIEC
 
2014-01-13 22:39:22
Relacja LIVE z XX OFPH ŚPIEWOGRANIEC
 
2013-02-22 22:54:13
Kronika

60. Świętuch (2018-06-02 - 2018-06-03)

2018-06-05 12:37 dodane przez: Marek Bieżanowski

W sobotę, po całonocnej podróży pociągiem, w godzinach wczesnorannych, znalazłem się w Starachowicach. Na początek udałem się do Komendy ZHP Hufca Starachowice im. Stanisława Staszica mieszczącej się przy ul. Harcerskiej 4. Mogłem tam w spokoju zjeść śniadanie. Przez okno widziałem mieszczący się obok budynku skwer harcmistrzów Ludmiły i Stefana Mazurkiewiczów na, którym znajduje się ławeczka druhny Miłki. Tam czekałem na innych uczestników 60. Harcerskiego Rajdu Świętokrzyskiego, którzy mieli wyruszyć na trasę VIII dla seniorów. Gdy już wszyscy seniorzy dotarli na miejsce zbiórki przywitaliśmy się po rocznej rozłące. Dotarli też pozostali pocztowcy. Następnie już wspólnie pomaszerowaliśmy w kierunku autokaru, który miał nas zabrać na trasę pozwalająca zobaczyć najpiękniejsze miejsca Gór Świętokrzyskich. Wyruszyli na nią Naczelnicy Heniek – PH 101 Łomża, Wiesiek – PH 136 Krotoszyn oraz piszący te słowa Marek – PH 122 Skawina „Czerwony Mak”. Pierwsze udaliśmy się do Nowej Słupi i wjechaliśmy na Łysą Górę czyli Święty Krzyż. Tam stoi bazylika mniejsza pw. Trójcy Świętej i najstarsze polskie sanktuarium Relikwii Krzyża Świętego. Jest to miejsce kultu już od XV wieku. Dokładnie nie wiadomo kiedy założono opactwo benedyktynów na Łysej Górze, tradycja wskazuje na fundacje Bolesława Chrobrego w 1006 roku. Bolesław Krzywousty ufundował tu klasztor i kościół w latach 1102-1138. W roku 1306 Władysław Łokietek przekazał łysogórskim benedyktynom relikwie drzewa Krzyża Świętego wg. legendy ofiarowane przez Emeryka, królewicza z Węgier. Za czasów panowania Jagiellonów było to najważniejsze polskie sanktuarium religijne. Odwiedzali je wielokrotnie Władysław Jagiełło (m.in. w drodze pod Grunwald), Kazimierz Jagiellończyk, Zygmunt Stary, Zygmunt August, Zygmunt III Waza. W roku 1690 papież Aleksander VIII obłożył opata Aleksandra Wyhowskiego i opactwo ekskomuniką, którą zdjęto w roku 1706 r. W 1884 roku rosyjscy zaborcy przekształcili opactwo w ciężkie więzienie kryminalne. W latach 1941-1944 Niemcy w klasztorze więzili jeńców radzieckich. Po zwiedzeniu i wspólnej fotografii jedziemy dalej. Naszym celem był teraz Kompleks Świętokrzyska Polana w Chrustach, piękne miejsce położone w sercu lasu, w którym można spędzić cały dzień albo i zostać na dłużej. Na kompleks składa się ośrodek wypoczynkowy z ofertą zabiegów rehabilitacyjnych, Kraina Zabawy, Park Miniatur Świętokrzysko oraz Akwaria Oceanika. My mieliśmy okazję zwiedzić wyjątkową atrakcję na skalę krajową jaką są wielkie akwaria Oceanika ze zwierzętami wodnymi z całego świata. Dalej jedziemy w kierunku Zagnańska. To tam stoi przy drodze Dąb Bartek, jeden z najstarszych w Polsce dębów, od 1954 roku chroniony prawem jako pomnik przyrody. W okresie międzywojennym wiek dębu oceniano nawet na 1200 lat. W 1992 roku podano wyniki nowych badań, według których wiek Bartka oceniono na 654 lata. Zgodnie z pomiarami wykonanymi w 2013 roku drzewo ma 28,5 metra wysokości. Według danych z nadleśnictwa obwód pnia na wysokości 1,30 m wynosi 9,85 m, a przy ziemi 13,4 m, rozpiętość korony 20 × 40 m, okap korony 720 m³, średnica 3,14 m. W roku 1906 dąb ucierpiał od pożaru pobliskich zabudowań. W 1920 pień drzewa zacementowano, plombę tę w 1978 usunięto, a ubytek wypełniono plombą z żywicy i zamaskowano płatami kory. W 1934 sąd konkursowy pod przewodnictwem profesora Władysława Szafera uznał Bartka za „najokazalsze drzewo w Polsce”. Dąb uznano za pomnik przyrody orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 28.10.1954. Drzewo zostało wpisane do rejestru pomników przyrody Rozporządzeniem nr 35/2007 Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 12 grudnia 2007 w sprawie uznania za pomniki przyrody. W dniu 3 czerwca 1991 uszkodzeniu w wyniku uderzenia pioruna uległ jeden z konarów oraz część pnia – powstała tak zwana listwa piorunowa. Uszkodzenie zostało zakonserwowane. W późniejszym okresie założono na drzewie piorunochron. W 1997 roku zamontowano w miejsce drewnianych podpory teleskopowe podtrzymujące konary. Próchnienie pnia stało się poważnym problemem. Dąb zaczął się niebezpiecznie przechylać pod ciężarem jednego z konarów. W 2011 roku podjęto próby ratowania powoli obumierającego drzewa. Koszt realizacji to 2 miliony złotych. Wiele fundacji, mediów i osób prywatnych rozpoczęło zbiórkę funduszy przy jednoczesnym nagłaśnianiu problemu. A my udaliśmy się w dalszą drogę. Zaprowadziła ona nas do siedziby hufca w Starachowicach, gdzie czekał na nas obiad. Po obiedzie udaliśmy się na miejsce noclegu do Hotelu „Zacisze”. Po zagospodarowaniu się wyruszyliśmy na miejsce Zlotu Rajdu na terenie Parku Miejskiego im. Stefana Żeromskiego. Tam na początek odbyły się prezentacje tras w której też uczestniczyła nasza VIII trasa. Po nich występowały na scenie zespoły „Miłość jest przereklamowana” oraz „Wszyscy byliśmy harcerzami”. Przy ich piosenkach bawili się uczestnicy Zlotu. Pocztowcy na Zlocie otworzyli swoje stoiska. PH 136 Krotoszyn prowadziła dla uczestników warsztaty. W ich ramach każdy z uczestników mógł samodzielnie wykonać pamiątkową kopertę. PH 122 Skawina miała na pamiątkę dla uczestników swoje wydawnictwa: koperty, znaczki i stempel. Na terenie Zlotu znalazło się też stoisko PH 30 Szczecin II. Uczestnicy tej poczty także brali udział w Rajdzie, ale na innej trasie niż my. Tak więc Zlot był po wielu latach okazją na spotkanie się ze szczecińskimi pocztowcami. Wieczorem wróciliśmy do hotelu na nocleg. W niedzielę rano udaliśmy się na Plac na Szlakowisku, gdzie odbyło się zakończenie 60. Harcerskiego Rajdu Świętokrzyskiego. Rozpoczęła go msza polowa, a potem przyszedł czas na końcowy apel. Jego gośćmi byli Naczelniczka ZHP, Starosta starachowicki, Prezydent Starachowic, Komendanci Chorągwi Kieleckiej i Hufca Starachowice oraz inni zaproszeni goście. To spotkanie było też okazją dla wręczenia Honorowych Odznak Ruchu Przyjaciół Harcerstwa, odznak „Zasłużony dla Hufca Starachowice” oraz „Zasłużony dla Rajdów Świętokrzyskich”. Oczywiście najważniejszym było rozdanie nagród dla zwycięzców poszczególnych tras rajdowych. Apel zakończyło wspólne zdjęcie uczestników i zaproszenie do udziału w przyszłorocznej edycji Rajdu. Potem pozostały już tylko pożegnania. Każdy wyruszył w powrotną drogę do domu. Być może za rok spotkamy się ponownie na tym szlaku harcerskiej przygody.

 
Ostatnie 5 zdjęć dodanych do tego wydarzenia
komentarzy: 1
komentarzy: 1
komentarzy: 1
komentarzy: 1
komentarzy: 1
Komentarze
0.0072169303894043